Azalia japońska Melina różowa (C2)

Azalia japońska Melina – karłowa, zimozielona odmiana o różowych kwiatach

Azalia japońska Melina to karłowy, zimozielony krzew o zwartej, poduszkowatej sylwetce i płaskokulistym pokroju. Po około 10 latach osiąga około 40 cm wysokości i 60 cm szerokości, tworząc gęstą, niską kępę, która świetnie wpisuje się zarówno w małe ogrody, jak i bardziej rozbudowane kompozycje. Drobne, ciemnozielone, błyszczące liście o długości około 2–2,5 cm są eliptyczne lub odwrotnie jajowate, a zimą przebarwiają się dekoracyjnie na czerwonobrązowy odcień, dzięki czemu krzew pozostaje atrakcyjny przez cały rok.

Największym atutem odmiany są liczne, pełne i półpełne kwiaty o różowej barwie, z intensywniejszym, czerwonym wnętrzem. Kwiaty mają lejkowaty kształt, delikatnie pofalowane brzegi i średnicę około 4–5 cm. W maju krzew kwitnie bardzo obficie, tworząc na rabacie zwarty, barwny kobierzec, który skutecznie przyciąga wzrok i wprowadza do ogrodu wyrazisty, wiosenny akcent.

Warunki uprawy i podłoże

Azalia japońska Melina, podobnie jak inne rośliny z rodziny wrzosowatych, wymaga kwaśnego podłoża, najlepiej o pH około 4,5–5,5. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna i stale umiarkowanie wilgotna. Przed sadzeniem warto wymieszać ziemię ogrodową z kwaśnym torfem, przekompostowaną korą lub igliwiem, aby poprawić strukturę podłoża i zapewnić odpowiednie warunki dla płytkiego systemu korzeniowego.

Najlepszym miejscem dla tej odmiany jest stanowisko słoneczne lub półcieniste, osłonięte od mroźnych, wysuszających wiatrów. Melina bardzo dobrze znosi typowe warunki ogrodowe, jednak nie lubi przesuszenia – szczególnie w okresie intensywnego wzrostu i kwitnienia. Delikatnie zacienione miejsca, na przykład pod koronami drzew o głębokim systemie korzeniowym, sprzyjają równomiernemu rozwojowi krzewu.

Pielęgnacja i zimowanie

Ze względu na płytko położone korzenie kluczowe jest regularne podlewanie, zwłaszcza podczas suszy. Najlepiej używać miękkiej wody, aby nie podwyższać pH gleby. Ściółkowanie podłoża wokół krzewu korą sosnową pomaga utrzymać wilgotność, ogranicza wzrost chwastów i chroni korzenie przed przegrzaniem latem oraz przemarzaniem zimą.

Azalia japońska Melina charakteryzuje się bardzo dobrą mrozoodpornością, ale młode rośliny oraz egzemplarze uprawiane w pojemnikach warto na zimę dodatkowo zabezpieczyć, okrywając bryłę korzeniową warstwą ściółki i w razie potrzeby stosując agrowłókninę. Krzew nie wymaga silnego cięcia – po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kwiatostany i ewentualne uszkodzone pędy, aby utrzymać schludny, zwarty pokrój.

Najważniejsze cechy odmiany

• Wymiary: około 40 cm wysokości i 60 cm szerokości po 10 latach.
• Kwitnienie: pełne i półpełne, purpurowo-różowe kwiaty w maju, o średnicy 4–5 cm.
• Liście: ciemnozielone, błyszczące, zimą przebarwiające się na czerwonobrązowo i utrzymujące się na krzewie.

Zastosowanie w ogrodzie

Azalia japońska Melina świetnie sprawdza się w ogrodach przydomowych jako niski soliter lub element nasadzeń grupowych. Idealnie komponuje się z bylinami lubiącymi lekki półcień, takimi jak funkie czy paprocie, a także z roślinami wrzosowatymi, na przykład wrzosami i wrzoscami, tworząc spójne, kwasolubne kompozycje.

Bardzo dekoracyjnie wygląda również w zestawieniach z niskimi, powoli rosnącymi krzewami iglastymi, których zieleń podkreśla intensywną barwę kwiatów i zimowe przebarwienia liści. Odmiana Melina doskonale nadaje się także do ogrodów skalnych, wrzosowiskowych, ogrodów japońskich oraz do uprawy w pojemnikach na tarasach i balkonach, gdzie stanowi całoroczną, barwną ozdobę.